Homeopaath

De moderne mens is zo ingesteld op dat wat er in de supermarkt in de schappen ligt, dat hij/zij niet meer weet wat al dat groen in de omgeving voor nut heeft. Toch is het zo dat onze verre voorouders daar op aangewezen waren om hun dagelijks van voedsel te voorzien.

Het verschil tussen kruid en onkruid is een oordeel.

Helaas is het meeste voor ons lastig onkruid geworden. Gelukkig is er wel veel kennis overgebleven. Hier zijn er een paar.

ZEVENBLAD Om er maar eens een te noemen, zevenblad. Niet uit te roeien. Maar het is rijk aan vitamine C en ijzer. Het smaakt licht naar selderij. Het is lekker als stamppot. en de jonge blaadjes zijn lekker in de sla.

BRANDNETEL Brandnetel is bloedzuiverend. Mijn kleinkinderen komen soms bij me met een paar (tuinhandschoenen aan) handen vol bladeren met de vraag of ik er thee van wil maken. Ze vinden het lekker. In het voorjaar, als de jonge kopjes boven de grond komen, een maand lang elke ochtend een kopje verse brandnetelthee en je bloed wordt weer gezuiverd.

PAARDENBLOEM En dan is er nog een, de Paardenbloem. Eigenlijk, als je er goed naar kijkt, een prachtige bloem. In de volksmond wordt hij ook wel molsla genoemd. En inderdaad, een beetje pittig dat wel, maar het is lekker en heel gezond in de sla. Paardenbloem bevat kalium. Er kan  een tekort aan kalium ontstaan door het gebruik van vocht afdrijvende middelen.

WEEGBREE Ook de weegbree kennen we allemaal wel. Je komt het overal tegen en dat is een voordeel. Vooral de smalle weegbree werkt heel goed tegen brandnetelblaren en insectenbeten. Het blad kneuzen en op de blaren wrijven. Verder is weegbree vocht afdrijvend en helpt dus ook bij oedeemklachten.

Van deze laatste 3 kruiden kun je dus zeggen dat ze vocht afdrijvend zijn. Er is heel gemakkelijk thee van te maken. Gebruik verse bladeren. Neem van elk kruid dezelfde hoeveelheid, b.v. een half kopje. Wel eerst even het zand er afspoelen. Doe ze in een theepot en giet er een liter kokend water op. Laat het een minuut of 10 intrekken en drink over de dag verdeeld, de pot leeg.

Digitalis purpurea, vingerhoedskruid: Het is een behoorlijk giftige plant, maar staat toch in menig tuin. Het is ook een prachtig schouwspel, als je er een paar in de tuin hebt. Ze vallen wel op, ook door hun hoogte. Het is ook al een heel oud geneesmiddel. Het werd  vroeger al gebruikt om wonden te genezen. Zelfs de reguliere geneeskunde heeft dit kruid ontdekt. Het wordt gebruikt bij hartproblemen.

Ook de Klassiek Homeopaat gebruikt dit middel voor hartproblemen.

Waarschuwing: Ga er nooit zelf mee experimenteren want de plant is zeer giftig en kan bij verkeerd gebruik dodelijk zijn.

Hypericum, hertshoorn: In de volksmond wordt het meestal Sint-Janskruid genoemd. De plant kan allergie veroorzaken na contact met de bloemen en bladeren. Vooral zonlicht kan dan irritatie en jeuk op de huid geven.

In de 16e eeuw werd het al beschreven als van onschatbare waarde voor diepe snijwonden. Verder werd het gebruikt voor geelzucht en koorts.

In de Homeopatie wordt het gebruikt voor zenuwpijnen en het heeft een algemeen kalmerende werking. Ook wordt het veel na een ongeval of een operatie gebruikt, vooral als er zenuwen beschadigd zijn of op plaatsen waar veel zenuwuiteinden zitten, zoals vingers, ruggegraat en ogen.

Thuja occidentalis, de levensboom of wel conifeer. Thuja is een verbastering van het Griekse woord thero, wat zuiveren betekend. Toch is het een giftige struik.

De jonge takken worden al eeuwen gebruikt in de kruidengeneeskunde bij o.a. wratten, hoest, jicht en reumatische pijnen.

In de homeopathie heeft deze struik vele toepassingen. Het wordt  gebruikt voor veel huidaandoeningen, zoals wratten en een vette huid. En bij infecties van de urinewegen en vagina. Verder wordt het wel voorgeschreven bij vies ruikende transparatie, hoofdpijn door stress en tandbederf. Het zijn vaak gevoelige mensen met een laag zelfbeeld en slecht slapen die dit middel nodig hebben.

Allium cepa, rode ui: De ui in vele varianten wordt overal ter wereld gebruikt. Een van de oudste gekweekte planten. Onmisbaar in de keuken. We weten allemaal dat de ui stoffen bevat die de traanklieren prikkelen, hebben dat waarschijnlijk ook allemaal wel eens ervaren. Het krachtigst is de rode ui, Allium Cepa. Hij is al eeuwen bekend om zijn geneeskrachtige werking bij verkoudheid, hooikoorts enz.

In de homeopatie wordt het gelijke met het gelijkende bestreden. Het is daarom niet verwonderlijk dat de rode ui wordt voorgeschreven bij aandoeningen, die als belangsrijkste symptonen b.v. tranende ogen en een loopneus hebben. We denken dan aan hooikoorst en verkoudheid. Ook wordt het wel gebruikt voor zenuwpijn.

Calendula officinalis, de goudsbloem. Ook deze plant werd in de oudheid al geroemd om zijn geneeskrachtige werking. Het was het middel voor huidaandoeningen en  werd gebruikt als ontstekingsremmer. De tinctuur werd gebruikt bij snijwonden. Het heeft ook in deze tijd reeds een reputatie opgebouwd. Het komt in menig crème en zalfje voor.

De homeopaat gebruikt het als ontsmettend middel en bij snijwonden. Het werkt ook bloedstelpend b.v. na het trekken van een tand of kies. Bovendien is ook een probaat middel tegen keelpijn als gorgeldrank. Het wordt ook veel gebruikt door vroedvrouwen. Het geeft verlichting en een snellere genezing bij uitscheuren na de geboorte.

Bellis Perrenis: Het madeliefje is een schattig klein bloemetje. Toch wordt het beschouwd als onkruid. Hier is de volgende spreuk ook op van toepassing: "Het verschil tussen kruid en onkruid is een oordeel".

Het madeliefje werd in de Middeleeuwen al gebruikt voor kneuzingen. Het werd daarom ook wel kneuskruid genoemd.

In de homeopatie was het tot voor kort niet een groot middel. Het werd voornamelijk gebruikt bij verwondingen en kneuzingen.

In 2005 en 2006 is er aan het Kentcollege in Meppel een geneesmiddelenproof van Bellis Perenis gedaan. Daar kwamen meer symptomen naar voren. Het helpt goed bij trauma, zeg maar kneuzing van de ziel en niet assertief genoeg zijn. Na inname voelt men o.a. meer kracht en levenslust.

Arnica Montana, valkruid:  Hoewel dit kruid niet echt dichtbij groeit, je vind het in Europa in de bergen en verder in Siberië, vind ik dit zo’n prachtig kruid dat ik er toch iets over wil zeggen hier. Vroeger kauwden bergbeklimmers al op het kruid, na een val (de volksnaam zegt het al) en om o.a. spierpijn te voorkomen.

De arnicazalf is bij ons al redelijk ingeburgerd, gewoon verkrijgbaar bij de drogist.  Homeopathisch is het een belangrijk middel bij eerste hulp bij ongelukken, hersenschudding, operatie, bevalling en shock.

Coffea: Het groeit hier wel niet, maar is wel zeer dichtbij. Het wordt hier met sloten tegelijk gedronken. Dus wil ik het even noemen. In de 15e  eeuw werd koffie al gedronken in Perzie. Het mag duidelijk zijn dat het ook in die tijd al als stimulerend middel werd gebruikt. Het wordt homeopathisch nu veel gebruikt voor mensen die het druk hebben en geen rust in hun hoofd hebben, waardoor ze ’s nachts niet kunnen slapen. Verder voor extreme gevoeligheid voor pijn, b.v. weeën en kiespijn.

Chamomilla, kamille: In de tijd van Hypocrates werd dit middel al gebruik voor b.v. eczeem en slapeloosheid. Homeopathisch wordt het gebruikt voor kinderen die koorst hebben bij het tanden krijgen en problemen bij borstvoeding geven.