Homeopaath

Bellis Perrenis: Het madeliefje is een schattig klein bloemetje. Toch wordt het beschouwd als onkruid. Hier is de volgende spreuk ook op van toepassing: "Het verschil tussen kruid en onkruid is een oordeel".

Het madeliefje werd in de Middeleeuwen al gebruikt voor kneuzingen. Het werd daarom ook wel kneuskruid genoemd.

In de homeopatie was het tot voor kort niet een groot middel. Het werd voornamelijk gebruikt bij verwondingen en kneuzingen.

In 2005 en 2006 is er aan het Kentcollege in Meppel een geneesmiddelenproof van Bellis Perenis gedaan. Daar kwamen meer symptomen naar voren. Het helpt goed bij trauma, zeg maar kneuzing van de ziel en niet assertief genoeg zijn. Na inname voelt men o.a. meer kracht en levenslust.

Arnica Montana, valkruid:  Hoewel dit kruid niet echt dichtbij groeit, je vind het in Europa in de bergen en verder in Siberië, vind ik dit zo’n prachtig kruid dat ik er toch iets over wil zeggen hier. Vroeger kauwden bergbeklimmers al op het kruid, na een val (de volksnaam zegt het al) en om o.a. spierpijn te voorkomen.

De arnicazalf is bij ons al redelijk ingeburgerd, gewoon verkrijgbaar bij de drogist.  Homeopathisch is het een belangrijk middel bij eerste hulp bij ongelukken, hersenschudding, operatie, bevalling en shock.

Coffea: Het groeit hier wel niet, maar is wel zeer dichtbij. Het wordt hier met sloten tegelijk gedronken. Dus wil ik het even noemen. In de 15e  eeuw werd koffie al gedronken in Perzie. Het mag duidelijk zijn dat het ook in die tijd al als stimulerend middel werd gebruikt. Het wordt homeopathisch nu veel gebruikt voor mensen die het druk hebben en geen rust in hun hoofd hebben, waardoor ze ’s nachts niet kunnen slapen. Verder voor extreme gevoeligheid voor pijn, b.v. weeën en kiespijn.

Chamomilla, kamille: In de tijd van Hypocrates werd dit middel al gebruik voor b.v. eczeem en slapeloosheid. Homeopathisch wordt het gebruikt voor kinderen die koorst hebben bij het tanden krijgen en problemen bij borstvoeding geven.

Berberis, zuurbes: Velen hebben de zuurbes in de tuin staan, soms als haag. Het struikje heeft kleine rode blaadjes en hele kleine gele bloemetjes. Als je op een blaadje kauwt weet je waarom hij zuubes genoemd wordt. En de stekels, die nauwelijks voor de rozen onder doen, zijn erg puntig.

De plant werd in de oudheid al door Griekse en Arabische artsen gebruikt bij o.a. aderlaten en koorts. Men dacht dat Berberis het bloed verkoelde. Ook werd het gebruikt bij geelzucht en andere lever en nieraandoeningen.

Homeopathisch wordt het gebruikt voor nierinfecties, geelzucht en galstenen. Vooral als de nieren gevoelig zijn. De urine is dan vaak donker.

Chelidonium, stinkende gouwe, misschien heeft u het in de tuin staan zonder de naam te kennen, het heeft hele kleine gele bloemetjes, als je het steeltje breekt, komt er bruingeel sap uit, en dit werd gebruikt tegen wratten.

Homeopatisch wordt dit middel o.a. gebruikt voor galstenen, indigestie en hepatitis.

Urtica Urens, de brandnetel:  Nee daar houden we niet zo van in de tuin.  Hij prikt en woekert ook nog eens. Maar we hebben hem er vaak wel staan. Maak van de nood een deugd. Het is een heel gezond kruid en zeer bloedzuiverend. Gebruik hem in soepen en sauzen. Je kunt er ook thee van trekken. Een keer per jaar een grote schoonmaak houden. Bij voorkeur in de lente als de blaadjes nog jong en vers zijn, een paar weken lang elke dag gebruiken en je bloed wordt er weer heerlijk "schoon" van.  In de oudheid werd de brandnetel al gebruikt als tegengif bij vergiftiging. Het sap werd zelfs gebruikt als tegengif voor door de brandnetel zelf veroorzaakte blaasjes. In de homeopathie wordt het gelijke met het gelijkende bestreden. Dat is dus met de brandnetel wel heel duidelijk.

Homeopathisch wordt het middel Urtica Urens voorgeschreven bij huidaandoeningen, zoals eczeem en netelroos. Ook helpt het bij insektenbeten. Kortom eigenlijk helpt het bij alle branderige en prikkkende huidaandoeningen.